تبليغاتX
معراج
مولانا

 

گذشته ها , اثرات ,  علائم , نشانه ها... کم رنگ می شوند الهام   اما همیشه هستند

 

شاید خاطره ای...

 

به ادامه نمی اندیشم  هم اکنونم

 

حدس نمی زنم, احساس جدیدی ست!

 

ناگهان روشنایی می آید  و نور باران می شود... از شدت نور نمی بینم آیا!

 

کسانی در کما هستند زنده   و کسانی در زندگی مرده!

 

کسانی انسانیت را فوت می زنند!    نمی گویم چرا   بیشتر می بینم

 

بچه هاااااااا چه تماشایی هستید شما!

 

بچه ها معجزه دارید شما, به کلامی شیرین  به حضوری پر مهر... بخند ید  شما

 

می خندیم که زیباست بهشت    آری, همین جاست همین جاست بهشت

                     

                           دوستت دارم زندگی

 

این جاذبه از اوست میان من و تو    این جاذبه از اوست  از جاذب عالم

 

عالم همه جذب است   جذبه همه عالم        جذاب تویی جاذب عالم

 

همیشه عشق را احساس می کردم  حالا حل شدم

 

سرشار لذت و آرامش عمیق    راحت رها می شوم    در بی زمانی می روم

 

ذات حق لطیف است   منم لطیفم    چه بی رنگم سپیدی را پسندم

 

ذات حق نمایان گشت بااااااااااااااااااااااااااامن      من!

 

خداوندااااااااا..... نگاهم کن      منم مخلوق پررویت

 

سلامم را پذیرا باش  ای خالق   تورا خواهم   بگریانم  بخندانم   که حیرانم...

 

توان گفتنش آخر نمی آید   پس برقصانم

 

                                               بگردانم بچرخانم...

 

 صدایی نرم   گفتاری پر از ا ندیشه و ادراک...بندگانت دوست می دارم

 

عاشق سرنوشتمم  سرنوشتی که تو نوشتی  دوستت دارم

 

نه وای و  نه وویی  کنم    نه های و نه هوویی کنم

 

تنها میان قلب خود  آسوده  یاهو می زنم

عشقم مرا دریاب   من,   تنها به تو  رو می زنم

 

غم زیبا  غم یار  غم عشق  و  غم آه   غم درد  غم افسوس وخواستن غم خدا نداشتن  ....

 

منم رفتم یه جایی که غم ها رو ببینم  بگم با عشق الهی واسه دلها بمیرم

 

چقدر درد و چقدر رنج  تو این دلها نهفته ست!!!!!!!!!!!!!!!چقدر حیفه

 

چقدر اشک و چقدر آه     چقدر ساکت نشستن!

 

من عاشق هستم و عشق   بهم داده یه قدرت

 

یه قدرت بی نیازی   عجب غم تو دلم نازی

 

چه زیبا ای دلم با غم تو می سازی , نمی ساز ی که هم سازی و هم رازی

 

غمه تنها  که دلهارو پاک می سازه   پاک می سازه...

 

دیگه بسه الی روده درازی, چه بهتر در سکوت دل بیابی رمز و رازی زندگی بازیست؟!

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 0:59  توسط الهام  | 

با عشق شکستم کمر عمر زمان را   با عشق چشیدم هنر ختم جهان را

صد بار زجان رفتم وجانان نپسندید   هر مرتبه پس داده و با خویش بخندید

لجبازتر از خود به جهان زنده ندیدم  عاشق تر از این دل به جهان بنده ندیدم

آندم که ز خود بیخود و سر مست نمودم   پس مانده بازار شدم پس بخریدم

حاشا که خدایی و خدایی وخدایی   از خلق جفا پیشه جدایی و جدایی وجدایی

کم رخ بنمایی که رخت غیر نبیند   تا هر کس و ناکس ز رخت بوسه نچیند

غمازتر از غمزه فروش سر بازار    میعاد ملاقات فقط بر سر هر دار

تا هر که تو را دیده دگر دیده نگردد   هر کس که گلت چید دگر چیده نگردد

دردم ز تو درمان و دگر درد نگیرم     با تو شده ام زنده و منبعد نمیرم

                                                                        ولی الله محمدی 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم شهریور 1388ساعت 21:26  توسط الهام  | 

ز تن بخشیدن و جان را خریدن   خدا را دیدن و خود را ندیدن

تو برپا دادی و بر پا شدم من   بجز عشق تو در حاشا شدم من

به هر دستور تو من مرد راهم    اگر در چاه باشد یا به ماهم

سر افرازم که جز تو دل نبستم  اگر بستم به سنگ تو شکستم

خودت دانی دعایی را ندارم فقط بر حکم تو گردن گذارم

چنان از خویشتن افتاده ام دور  که گم شد از دلم سرچشمه شور

چو شورم رفت پس شیرین و پاکم   خودم دانم که مشتی آب و خاکم

                                                                    ولی الله محمدی

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388ساعت 0:13  توسط الهام  | 

سلام بر تو ای برآورده شده!

 

آوای حقیقت  فقط در قلب انسان زمزمه می شود...

 

جانم بگیر  

             عشقی فقط

                               من حرکتم   رقص است و رقص

 

               ای روح من     عشقی فقط    شیرین من...

 

   عشق تصویر خداوند در آینه ی روح است

 

 آی   معجزه :

   - تازگیا  تو هم نمی تونی شگفت زده ام کنی!!!

 من خود شگفتم  من خود از اویم 

                                        رازی ندارم  من روی رویم

 

      یا عظیم یا عزیز یا غفور یا کریم یا رحیم.....

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم تیر 1388ساعت 1:6  توسط الهام  | 

التماس از خداوند

اگر برآورده شد    رحمت است

اگر برآورده نشد   حکمت است

 

التماس از خلق

اگر برآورده شد   منت است

اگر برآورده نشد  خفت است

 

نشانه های الهی در سکوت به آرامی پدیدار می شوند!

 

در بلا هم می چشم لذات او   مات اویم

                                                 مات اویم

                                                              مات او.....

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم خرداد 1388ساعت 22:58  توسط الهام  | 

قشنگیه زندگی به اینه که خودتون خبر نداشته باشین

                                                  ولی یکی براتون دعا کنه

 ایمان فانوسیست که هدایتگر هر انسانی در بن بست هاست

ندای عشق قلب انسان را زیرو رو می کند

 اوج عشق سکوتی گویاست

عشق و آرامش نور وجودند

هر انسانی معبدی الهیست

عشق راز آزادیست

پایبندی معنوی سبب رخ دادن معجزه ها می شود

با عشق حقیقت زندگی به قلب انسان الهام می شود

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم اردیبهشت 1388ساعت 23:47  توسط الهام  | 

لمس زیبائی تو حیرانم کرده!

   حس تنهایی ژرفی دارم...   پر جریان  پر روح

من صدا می شنوم..

                               درک تو را   از غم خود حس کردم

واژه ها می سازم...  

               نه  نیستم! مال اینجا! نه نیستم

غایبم یا حاضر    تو حضوری یا جسم!

                قلقلک می دهی اکنون ذهنم را با عشق

 خستگی می غرد    اشک در خون من آویزان است

 پرتو نوری دارم   اما...

                    دل خود خوش می کنم با او تا هر جا!...

می نویسم در خواب

                      می نویسم بیدار

                                       می نویسم که دگر خسته شدم از تکرار

تا سلامی  آغاز       تا شروع پرواز

 تا تپش های شرار و آرام.....

  همه را من چه کنم؟!

                            با همه کاری نیست!      

تو که بی پروا بودی!           با تو هم کاری نیست.

 منه تنها در باد

                    منه دیوانه صدا می شنوم

اینک این مدرک دیوانگیم را بردار

               و ببر با خود   در بر هر کس و نا کس بگذار

 و بگو   داد بزن   دیوانست دیوانست...

من تو را خاص پنداشته ام    خاص خودم

هار هار ..     این است که می گویند:

                        دیوانه چو دیوانه ببیند خوشش آید

من تنها رفتم تا فردا... بای

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388ساعت 2:10  توسط الهام  | 

از دل و دیده گرامی تر هم آیا هست؟

-دست!

آری .ز دل و دیده گرامی تر . دست

زین همه گوهر پیدا و نهان در تن و جان

بی گمان  دست  گرانقدرتر است 

 

هر چه حاصل کنی از دنیا دستاورد است

هر چه اسباب جهان باشد در روی زمین

دست دارد همه را زیر نگین

سلطنت را که شنیدست چنین؟

 

شرف دست همین بس که نوشتن با اوست

 

در فرو بسته ترین دشواری و  گرانبارترین نومیدی ...

بارها بر سر خود بانگ زدم:

-هیچت ار نیست   مخور خون جگر! دست که هست!

بیستون را یاد آر !     دست هایت را بسپار به کار

کوه را چون پر کاه     از سر راهت بردار!

 

وه  چه نیروی شگفت انگیزی ست

                             دست هایی که به هم پیوسته ست

 

به یقین هر که به هر جای در آید از پای. دست هایش بسته ست!

 

دست در دست کسی یعنی:   پیمان دو عشق

دست در دست کسی داری اگر دانی دست

         چه سخن ها که بیان می کند از دوست به دوست!

لحظه ای چند که از دست طبیب

                                     گرمی مهر به پیشانی بیمار رسد

نوشداروی شفا بخش تر از داروی اوست!

 

چون به رقص آیی و سر مست بر افشانی دست

پرچم شادی و شوق است که افراشته ای

لشکر غم  خورد از  پرچم دست تو شکست

 

دست گنجینه مهر وهنر است

                           خواه بر پرده ساز

                                 خواه در گردن دوست

                                        خواه بر چهره نقش

                                               خواه بر دنده چرخ

                                                     خواه بر دسته داس

                                                           خواه در یاری نابینایی

                             خواه در ساختن فردایی!

آنچه آتش به دلم می زند اینک  هر دم

                               سرنوشت بشر است

     داده با تلخی غم های دگر دست به دست

بار این درد  و دریغ است که ما

                                 تیر هامان به هدف نیک رسیده ست ولی

                  دست هامان نرسیده ست به هم!

                                                                   فریدون مشیری 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت 2:13  توسط الهام  | 

                          "بنام آنکه پروانه حیران اوست"

وقتی کودک بودم.زمانیکه دلتنگ می شدم.شنیدن صدای یک دوست

آرامم می کرد.گویی در صدای آشنایی متولد می شدم.

جانی دوباره میگرفتم و بسیار دلگرم می شدم.اما بتدریج وقتی بزرگتر

شدم دیدم دنیا آنقدر شلوغ شده که دیگر هیچ صدای آشنایی به گوشم

نمی رسد و انسانها آنقدر درگیر زندگی اند که هیچکس  سراغی از

دیگری نمی گیرد.اینگونه بود که تصمیم گرفتم به دل زندگی سفر کنم تا

بدانم چگونه می شود روزیکه در دنیا نیستم .چنان ماندگار باشم که

انگار هستم!

درک حقیقت چنان برایم جذاب بود که دنیا را رها کردم.تمام منیت ها را

دار زدم.تمام قضاوتهای نادرست را شنیدم و فقط لبخند زدم.تمام

صداهای درونم را خاموش کردم تا بتوانم صدای خالقم را بشنوم.تا نه یک

روز بلکه یک عمر آرام شوم و آنقدر خود را کنار زدم تا لحظه ای که دیدم

آنقدر کوچکم که حتی نمی توانم خود را ببینم و امروز که به کو چکی

خود کاملا آگاهم تنها با شنیدن صدای خالقم است که هر صبحگاه با باز

شدن چشم هایم دلم را میزبان جهان و جهانیان می کنم.با

شادیهایشان شاد می شوم و با غم هایشان غمگین می شوم ودرد

عمیقی را در وجودم احساس می کنم و تنها با این نیت لحظه ها را

سپری می کنم که غم هایشان را آب کنم و شادی هایشان را وسعت

دهم و هر شامگاه حجم سنگین سکوت را با قدرتی عظیم به درون فرو

می برم و با گسترش عشقم به تمامی انسانها چشم هایم را می بندم

و آرام به شب نشینی خداوند می روم!...

                                                      تقدیم با عشق...

                                              کوچکترین ذره هستی

                                                  دوستون دارم

این نامه از خدا رسید به وسیله دوست عزیزم سپیده که هم دلمه

خدایا شکرت.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387ساعت 1:4  توسط الهام  | 

 

خدا وندا    رحم کن بر افکار ناقص ما

رهاتر از آنم که بتوانم چیزی بگویم

همه چیزم فراوان از خودم کن خودی که خود ساختی

اگر امتحانی است  قبولم کن

اگر هدیه ای است لایقم کن

نمی دانم خودت خوب می دانی...

من حقیر فقط این را می دانم  که به سویت باز خواهم گشت

و به چشمانت نگاه خواهم کرد

                    اگر رویم بشود!!!

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم دی 1387ساعت 1:25  توسط الهام  | 

 

 مهمترین چیز سربلندی در بارگاه حق است

 

                         و قویترین عنصر, عنصر عشق

 

نوای عشق حق , قلب انسان را جا بجا می کند

 

با اتصال قلبمان می توانیم پروانه ی روحمان را به هم برسانیم و عاشقتر شویم

 

هر یک از ما, بیتی از اشعار دنیا هستیم که باید با هم بسراییم

                                                                      تا دیوان هستی کامل شود

 

نیایش, پیوند شاعرانه با عالم هستی است

 

جلوه های دلربای طبیعت , همه پرتو های نور خدا هستند

 

                  محبت , لمس دست خداست

 

الهی .....................................................................

 

خاموش اگر توانی بی حرف گو معانی   تا بر بساط گفتن  حاکم ضمیر باشد

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم آذر 1387ساعت 21:30  توسط الهام  | 

 

بگو دل را که گرد غم نگردد   که هرگز غم به خوردن کم نگردد

                                                                                 مولانا                

-    تنها چیزی که هر چقدر بیشتر بخوریم بیشتر می شه غمه

 

الهی! یاد تو میان دل و زبان است و مهر تو میان سر و جان

 

یافت تو زندگانی جان است و رستخیز نهان

 

ای ناجسته یافته و دریافت نادریافته.

 

یافت تو روز است که خود برآید ناگهان!

 

او که تو را یافت نه به شادی پردازد و نه به اندهان.

                                                                خواجه عبدالله انصاری

 

+ نوشته شده در  جمعه دهم آبان 1387ساعت 0:36  توسط الهام  |