معراج

مولانا

	دست هامان!
از دل و دیده گرامی تر هم آیا هست؟ -دست! آری .ز دل و دیده گرامی تر . دست زین همه گوهر پیدا و نهان در تن و جان بی گمان دست گرانقدرتر است هر چه حاصل کنی از دنیا دستاورد است هر چه اسباب جهان باشد در روی زمین دست دارد همه را زیر نگین سلطنت را که شنیدست چنین؟ شرف دست همین بس که نوشتن با اوست در فرو بسته ترین دشواری و گرانبارترین نومیدی ... بارها بر سر خود بانگ زدم: -هیچت ار نیست مخور خون جگر! دست که هست! بیستون را یاد آر ! دست هایت را بسپار به کار کوه را چون پر کاه از سر راهت بردار! وه چه نیروی شگفت انگیزی ست دست هایی که به هم پیوسته ست به یقین هر که به هر جای در آید از پای. دست هایش بسته ست! دست در دست کسی یعنی: پیمان دو عشق دست در دست کسی داری اگر دانی دست چه سخن ها که بیان می کند از دوست به دوست! لحظه ای چند که از دست طبیب گرمی مهر به پیشانی بیمار رسد نوشداروی شفا بخش تر از داروی اوست! چون به رقص آیی و سر مست بر افشانی دست پرچم شادی و شوق است که افراشته ای لشکر غم خورد از پرچم دست تو شکست دست گنجینه مهر وهنر است خواه بر پرده ساز خواه در گردن دوست خواه بر چهره نقش خواه بر دنده چرخ خواه بر دسته داس خواه در یاری نابینایی خواه در ساختن فردایی! آنچه آتش به دلم می زند اینک هر دم سرنوشت بشر است داده با تلخی غم های دگر دست به دست بار این درد و دریغ است که ما تیر هامان به هدف نیک رسیده ست ولی دست هامان نرسیده ست به هم! فریدون مشیری
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت 2:13 توسط الهام \|

	درباره
سکوت سر شار از سخنان نا گفته است که ناگفته از نگاه می تراود به تفسیر آن بنشین!


RSS POWERED BY BLOGFA.COM